WĘDROWNICTWO

Wędrownicy to najstarsza grupa metodyczna w ZHP, tworzona przez młodzież w wieku 16-21 lat. W naszym szczepie działa tylko jeden zastęp wędrowniczy  w ramach 12 KDH Wszędoczłapy.

Dewiza Wędrownicza

Wędrówka rozumiana jest jako sposób na poznanie otaczającego nas świata. Jako motywację do działania wędrownicy obrali sobie dewizę:

Wyjdź w świat, zobacz, pomyśl – pomóż, czyli działaj

Działanie to znaczy służba może mieć dwa wymiary. Może być to zaangażowanie w środowisku harcerskim, jak i działania na rzecz szkoły, miasta itd. Wszystkie zadania wędrownika mają charakter wyczynu. Powinny być to zadania ambitne, sięgające granic jego możliwości np. pokonanie lęku wysokości.

Kodeks Wędrowniczy

Kodeks wędrowniczy jest to prosty i zrozumiały zbiór zasada etycznych i moralnych, którymi mają się kierować wędrownicy. Mówi on m.in. o tym, że wędrownik zawsze jest gotowy udzielić pomocy. Wędrownik stale wędruje, nie ważne jaka jest pogoda.

Watra Wędrownicza

Jest to symbol wędrownictwa zdobywany, jako odznaka noszona na naramienniku. Składa się na nią:

  • OGNISKO – symbol ciepła, bliskości, więzi, domu, rodziny, wiedzy, energii.
  • NAJMNIEJSZY PŁOMIEŃ 
    • SIŁA CIAŁA – wędrówka = wysiłek fizyczny, który wyrabia silną wolę. Wędrownik przekracza też granice swoich możliwości fizycznych, pokonuje swoje słabości.
  • ŚRODKOWY PŁOMIEŃ
    • SIŁA ROZUMU – wędrownik jest ciekawy świata i chce o nim wiedzieć jak najwięcej.
  • NAJWIĘKSZY PŁOMIEŃ
    • SIŁA DUCHA – prawdziwy wędrownik to ten, który wyznaje i realizuje najwyższe wartości zawarte w Prawie i Przyrzeczeniu Harcerskim oraz Kodeksie Wędrowniczym. Są to fundamenty w budowaniu nienagannej moralnie postawy.
  • POLANA OGNISKA – oznacza elementy wędrowniczej pracy.
    • PIERWSZE POLANO – symbolizuje służbę.
    • DRUGIE POLANO – symbolizuje „szukanie miejsca w społeczeństwie” Wędrownictwo ma przygotowywać do życia w normalnym świecie. Wędrownictwo jest drogą a nie celem.
    • TRZECIE POLANO – symbolizuje samodoskonalenie się.